Een vacaturetekst die wel werkt

Lees tien vacatures voor dezelfde functie en je leest tien keer ongeveer hetzelfde. Een dynamische organisatie, een gedreven teamspeler, een uitdagende rol in een informele sfeer. Niets daarvan vertelt een kandidaat wat hij echt wil weten, en niets onderscheidt jou van de rest. De goede mensen die je zoekt scrollen er zo langs.

Begin daarom bij wat een kandidaat echt wil weten. Wat ga ik doen, hoe ziet een gewone werkdag eruit. Voor wie werk ik, in wat voor team. Wat betaalt het. En waarom zou ik voor dit bedrijf kiezen, eerlijk, niet de glanzende marketingversie. Beantwoord je die vragen, dan heb je al meer dan de meeste vacatures.

Drie dingen gaan vaak mis. Het eerste is de eisenlijst. Tien tot vijftien must-haves onder elkaar schrikt goede kandidaten af die ergens halverwege denken dat ze toch geen kans maken. Het tweede is de bedrijfstaal, woorden als proactief en resultaatgericht die niets zeggen omdat iedereen ze gebruikt. Het derde is de opening, een halve pagina over de geschiedenis en de waarden van het bedrijf, terwijl de kandidaat wil weten wat de baan inhoudt.

Hoe het wel werkt is niet ingewikkeld. Begin bij de functie, niet bij het bedrijf. Schrijf in gewone taal, zoals je het zou uitleggen aan iemand tegenover je. Zet het salaris of de bandbreedte erin, want dat levert meer reacties op en straks is het ook verplicht. Knip de eisenlijst terug tot wat je echt niet kunt missen, en maak van de rest een pre in plaats van een eis. En sluit af met een concrete volgende stap, wat er gebeurt als iemand reageert en wie hij kan bellen met vragen.

Een laatste test die altijd werkt. Lees je vacature terug en vraag je af, zou ik hier zelf op solliciteren. Klinkt het als een baan waar je iets over te weten komt, of als een lijstje eisen voor een functie die overal hetzelfde lijkt. Het eerste trekt mensen, het tweede laat ze doorklikken.

Loop je vast op een vacature die niet de juiste mensen trekt, leg hem ons voor. Daar kijken we graag even kritisch naar.