Een tegenbod van je werkgever, blijven of toch gaan

Je hebt je knoop doorgehakt, je zegt op, en ineens ligt er een beter bod van je huidige werkgever op tafel. Meer salaris, misschien een mooiere titel. Het is vleiend, en het is verwarrend, want je was er net zo van overtuigd dat je wilde gaan.

Voordat je ja zegt, is er één vraag die alles bepaalt. Waarom wilde ik eigenlijk weg. Als het puur om het geld ging, dan kan een tegenbod dat oplossen, en is blijven misschien terecht. Maar meestal zit de echte reden ergens anders. In gebrek aan groei, in werk dat niet meer boeit, in een leidinggevende waar het niet mee klikt. Een hoger salaris verandert daar niets aan. Je hebt dan een beter betaalde versie van precies de baan waar je weg uit wilde.

Er is nog iets dat zwaarder weegt dan mensen denken. Je werkgever weet nu dat je wilde vertrekken, en dat verdwijnt niet meer. Bij de volgende reorganisatie of bezuiniging lig je net iets eerder op tafel. En het feit dat je pas meer ging verdienen toen je dreigde te gaan, zegt ook iets over hoe je daarvoor werd gewaardeerd. Niet voor niets vertrekt een groot deel van de mensen die een tegenbod aannemen alsnog binnen een jaar.

Dus ga terug naar je oorspronkelijke reden om weg te willen. Is die reden weggenomen met dit bod, dan kan blijven kloppen. Is de reden er nog steeds, dan koop je met een tegenbod vooral tijd, geen oplossing, en sta je over een halfjaar weer op hetzelfde punt.

Eerlijk is eerlijk, soms is een tegenbod oprecht. Als geld het enige knelpunt was en je werkgever een terechte onderbetaling rechtzet, dan is er weinig mis mee. Het gaat erom dat je het verschil ziet tussen waardering die er altijd had moeten zijn, en een bod dat er alleen komt omdat je dreigde te gaan.

Zit je hierin en wil je er nuchter naar kijken, een buitenstaander helpt vaak. Daar kun je ons gerust voor bellen.